....'s profile`~'*¤!||!¤*'~`(( Snow_wh...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
January 01 Happy New Year and Happy Birth Day To.. Sungmin.อันนยองฮาเซโย คร๊า.....
Happy New Year 2008 น้าคร๊าทูกคน....
ขอห้ายมีความสุข โชคดี ตลอดปีและตลอดไป
สุขภาพแข็งแรง และเอ็นติดกานทั่วหน้า 555++
และที่ขาดมิได้.....
Happy Birth Day To... Lee SungMin
สามีสุดที่ร๊าก สุดสวาทขาดจายของฝน
ปีนี้เก๊าะขอให้นู๋มินมีความสุขมากๆๆ
น่าร๊าก น่าเลิฟยังงี้เรื่อยไป เพระไม่ว่ายังไง
ก้อจาร๊ากซองมินเสมออออ จุ๊ฟๆๆๆๆๆ^3^
ปายแระพี่น้อง....
ร๊ากทูกคนจ้วบจ้าบ เช่นกานนน.. December 13 โวยยวาย+รั่ว+หื่นอันนยองคร๊า.....
วันนี้มีอะไรมากโฮกฮากห้ายฟ้งงง (ครายฟังแก -*-)
วันนี้ไปสอบสัมพาดมา ตื่นเต้นอย่างแรงงงงงงงง
แต่ก้อดีอ่ะ อาจานประจำภาคจายดีมากมายย คริ คริ
รอลุ้มผลวันที่ 18 เหอๆๆ ลุ้นอีกแย้วว Y^Y
เรื่องการเรียนผ่านปายย (สั้นมากกก)
มาโฮกเรื่องบรรดาสามีกานจักหน่อย
วันนี้ดู Human EP.5 พระเจ้า..... ฮามากมาย
อีกอย่างนะ เพิ่งสังเกตเหนว่า บรรดาสามีทั้งหลาย
มีพัฒนาการด้านหน้าตาอย่างเหนได้ชัด!!!!
โดยเฉพาะ เยซอง พ่อซาลาเปาของช้านนนนน
จาน่ารักไปไหนคร๊า..... เด๋ยวแม่ก้อจับกดซะนี่ (ไม่เอา เด๋ยวอุคโกด)
อีกคนที่ไม่ต้องพูดเถิงงง นู๋ซองมิน สุดสวาทขาดจายช้านเอง
อันนี้น่ารักเสมอต้น เสมอปลายยย แบ๊วได้เรื่อยๆ โดยไม่ต้องแอ๊บ
จึงเปนสาเหตุห้ายสามีน้อยของช้าน คยูฮยอน จับกดได้ทุกวานนน
(รู้สึกช้านจาหื่นขึ้นมะอ่ะพี่น้องงงงงง T^T)
ส่วนคนอื่นๆ ขอละไว้ในฐานที่เข้าใจ (อัพครบ 13 คน ตายแน่)
ตอนนี้รู้สึก อยากไปคอนดงบังจังเรยอ่า... น่าจะขอแม่ไป
แต่ก้อนะ รอไปคอน SJ ปีหน้าดีก่า โหะๆๆๆ สามี รอก่องน้าคร๊า.....
รู้สึกตอนนี้มีความสุขมากมายยยยย ทั้งเพื่อน การเรียน
และการใช้ชีวิต ที่ตอนนี้รู้สึก ช้านจารั่วได้ทูกกกวัน
แต่ที่ไม่มีความสุขอย่างนึง ไมเพื่อนช้านมานมิติดหว้า.... รู้สึกเซรงนิดๆ
ถ้าเพื่อนติดเยอะก่านี้ก้อคงดี จาชวนกานมาโฮกฮากกกก (ปัจจุบันโฮกมิพอรึ)
วกกลับมาเรื่องเครียดด งานเยอะมากมาย T^T เยอะไปหน่ายไม่รุ้
งืม...รู้สึกจาเริ่มไร้สาระ วันนี้ช้านอัพยาวเจงงงง
อย่าสนใจคนรั่วเน้อ โหะๆๆๆ
ไปดีก่า... อัพนานก่านี้ เด๋ยวมานจาแสดงความหื่นออกมา โหะๆๆๆ
รักคนอ่านจ๊วบจ้าบบบบ (คยู-มินมาอ่านน้าคร๊า แต่ไม่อ่านก้อร๊ากก)
ป.ล. วันศุกร์น้องสูดที่เลิฟจาเดินทางไปดูคอน (เจ๊อยากไปอ่ะลูกกกก) เดินทางดีๆเน้อ พกยุนโฮมาฝากด้วย (แจจุงตามตบแน่รุย โหะๆๆ)
December 08 โฮกกกกโฮกกกกกกกก (โผ่ลมาก้อโฮกเชียว)
อันนยองคร๊า...พี่น้องงงงง
ไม่ได้อัพมานานแรมหลายเดือน
วันนี้ฤกษ์งามยามดี มาอัพซะรุยยย
ก่อนอื่นนน ช้านติดโควต้าคร๊า..พี่น้อง โฮกกกกกกก
สบายจายโคดดด แต่ห่วงเพื่อนที่มิติดอ่ะ
สู้ๆๆน้า.... ชั้นค่อยช่วยแกเสมอเน้อ
พอๆๆเรื่องเครียดดด
มาโฮกเรื่องบรรดาสามีให้หายเครียดดีก่า งุงิ
ไม่กี่วันดงบังก้อจามาแล้วนิน้า..
เมื่อไหร่สามีช้านจามา เกบตังๆๆ คิก คิก
ชักต๊องเข้าไปทูกทีนะเนี้ยเรา เหอๆๆๆ
ไปดีก่า ไปกดนู๋มินกะคยูกี้แก้เครียด โหะๆๆๆ
บ๊ายบายคร๊าบบบ...รักน้า จ๊วบจาบบบบบบ
September 29 มาปัดกวาดอีกแล้นคร๊า..โหะๆๆ ปล่อยรกล้างมานมนานนน
ดูซิกระต่าย(สีชมพู)วิ่งเตมไปหมด
55+ เราสอบเสดแระ ดีใจเจงๆ
ด้าวอง ก้อปิดคอร์สแระ รู้สึกสบายมากมาย
แต่....เราต้องเริ่มอ่านหนังสือเตรียมสอบแล้วหล่ะ
เฮ้ออออ จารอดมะน้ออออ
รู้สึกไม่มั่นใจยังไงไม่รุ้
สู้ๆๆๆวุ้ย...สอบติด ก้อสบาย
เอิ๊ว.....รักทุกคนเสมอคร๊า.
ป.ล. มะวานวันที่ 28 กัยา เปนวันเกิดของเจ้ามู๋ชิน สุขสันวันเกิดน้ามู๋ชิน
August 23 มาปัดกวาดด.....โหะๆๆ อะไรกันนี้...
เกือบเดือนแหละ ที่ไม่ได้เข้ามา
ขอเวลาสิบนาที ปัดฝุ่นซะหน่อย.... แค่กๆๆ
ฝุ่นเยอะเปนบ้าเรย -*-
มามะ เฮ้ออออ อีก 69 วันก้อสอบโควต้า
ชั้นจารอดไม๊น้อออ กลุ้มจายๆๆ
ตอนนี้งานก้อท่วมหัว เอาตัวแทบมะรอด
มะวานก้อไม่ได้นอนทั้งคืน (โหลดคลิป อิอิ)
สู้ๆ(ปะป๊าพูดอ่ะ) สู้ตายย อ๊ากกกก!!!
ป.ล. มะม๊ารักปะป๊าซองมินเสมอน้า งุงิ
ป.ล. ได้ฤกษ์เปลี่ยนเพลงแหละนะ (ว่างๆจามีอัพรูปปะป๊าและเพื่อนๆนะ)
ป.ล. สุขสันต์วันเกิดนะตะเองง(บิว) มีความสุขมากๆนะจ๊ะ
July 25 คนพิเศษของใจ...ใครหลายๆคนอาจจะคิดว่า คนพิเศษของใจ ก็คือแฟนของเรา July 12 มารายงานตัว....คับป๋มแหะๆๆๆๆ วันนี้ที่รอคอย...มาถึงแล้วววว
สอบเสร็จแล้ววววววววววว
ดีจายมากมาย
มาเริ่มการรายงานเรยดีก่า...
ฟิสิกส์: โหะๆๆ พอทำได้บ้างอ่ะนะ แต่อัตนัยไม่ได้ตอบ T^T
อังกฤษ: ก้อนะ... เหมือนเดิมแหละ
พระพุทธ: ก้อ เหมือนที่อ่านอยุ่นะ พอได้ๆ
สังคม: ได้อยุ่นะ แต่เดาข้อเขียนไปข้อนึง
คณิตเสริม: T^T เต็ม 20 คะแนน ข้อสอบอัตนัย 5 ข้อ (คิดสภาพ..)
ชีวะ: อันนี้ต้องละไว้นะฐานที่เข้าใจ เป็นวิชาที่ไม่อยากเอ่ยถึง
คณิตหลัก: อันนี้ก้อข้อสอบวัดดวงอ่ะ คิดเลขถูกก้อดีไป(ทำไมทันด้วย)
ภาษาไทย: ไม่อาจจะบอก อาจานกวน...มากข้อสอบ(แค้นไม่หาย)
และวิชาสุดท้ายยยย
เคมี: ก้อพอได้อ่ะ แต่ไม่ได้ตอบวิธีทำข้อนึง
ฟังจากที่เล่า.....ไม่อยากคิดสภาพคะแนนเรย T^T
หนีดีก่า อายยยย ฟิ้ววววววว.........
July 09 สำหรับ...คนพิเศษชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้ ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น
อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก "ไม่ธรรมดา" ที่จะนึกถึง เรียกว่าเป็น "ความพิเศษ" ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ ก็ในเมื่อคำว่า "พิเศษ" หมายถึงความจำเพาะ ความแปลกแยก ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ
กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด
July 08 ความลับ กะ ความรักความลับ. . .ได้ยินว่ามักเป็นสีดำ
ความรัก. . .จำได้ว่ามักเป็นสีชมพู ความลับ. . .ต้องกระซิบข้างๆหู ความรัก. . .อาจรับรู้ด้วยหัวใจ ความลับ. ..ต้องมีการวางแผน
ความรัก. . .จะกี่หมื่นแสนก็ยังยิ่งใหญ่ ความลับ. . .ถ้าบอกจะไม่ลับอีกต่อไป ความรัก. . .ได้ฟังเมื่อไหร่ก็ยังคงงดงาม ความลับ. . .ฟังแล้วอาจสงสัย
ความรัก. . .มักไม่มีคำบรรยายหรือคำถาม ความลับ. . .ต้องเก็บให้ดีนี่คือนิยาม ความรัก. . .อาจไม่ต้องมีคำจำกัดความมาปะปน ความลับ. . .จะไม่บอกให้ใครรู้
ความรัก. . .แค่ให้ได้ฟังอยู่ก็สุขล้น ความลับ. . .เข้าไปมากจะวกวน ความรัก. . .แค่อยู่ในใจสักคนก็เพียงพอ ใกล้ขึ้นเขียงงงงโหะๆๆ ให้อ่านบทความซะนาน
วันนี้มาโวยวายจักหน่อยยยย
คืออออ.....
เค้าจาสอบพรุ่งนี้อ่า..
ทำงายดี เหมือนอ่านอารายไม่เข้าหัวเรย T^T
ไงๆๆก้อขอกะลังจายด้วยนะคร๊า..
รักทูกคนเหมือนเดิมนะจุ๊บ จุ๊บ!! ^^" July 06 คุณค่าของเวลา...ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 10 ปีมีค่าขนาดไหน
ถามคู่แต่งงานที่เพิ่งหย่าร้างกัน ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 4 ปีมีค่าขนาดไหน ถามนิสิตนักศึกษาที่เพิ่งรับปริญญาจากมหาวิทยาลัย ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 1 ปีมีค่าขนาดไหน ถามนักเรียนที่สอบไล่ตก ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 9 เดือนมีค่าขนาดไหน ถามแม่ที่เพิ่งคลอดลูก ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 1 เดือนมีค่าขนาดไหน ถามมารดาที่คลอดบุตรยังไม่ครบกำหนด ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 1 อาทิตย์มีค่าขนาดไหน ถามบรรณาธิการหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 1 ชั่วโมงมีค่าขนาดไหน ถามคนรักที่รอพบกัน ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 1 นาทีมีค่าขนาดไหน ถามคนที่พลาดรถไฟรถประจำทาง หรือเรือบิน ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลา 1 วินาทีมีค่าขนาดไหน ถามคนที่รอดตายจากอุบัติเหตุอย่างหวุดหวิด ถ้าท่านอยากรู้ว่าเวลาเสี้ยวหนึ่งของวินาทีมีค่าขนาดไหน นักเดินทาง กับ ตะเกียงและแสงจันทร์
ฉันอาจเป็นเพียงตะเกียงดวงหนึ่ง ที่มีแสงเพียงน้อยนิด
อาจจะไม่จำเป็นเลยในบางช่วงบางขณะ ที่พระจันท์ทอแสงนวลกระจ่าง เธออาจจะทิ้งฉันไว้ข้างทางก้อเป็นได้ หากเธอคิดว่าฉันไม่มีประโยชน์แม้แต่น้อย ฉันจึงเปรียบตะเกียง เป็นดั่ง ตัวฉัน... ส่วนเธอน่ะ เป็น นักเดินทางคนนึง... ส่วนเค้าคนนั้น เป็น พระจันท์.... นักเดินทางคนหนึ่งกับตะเกียงดวงเก่า ตะเกียงที่ให้แสงสว่างในค่ำคืนที่มืดมิด ตะเกียงที่ให้ความอบอุ่นได้ เมื่อนักเดินทางผู้นั้นต้องการ ในค่ำคืนที่สายลมหนาวได้ผ่านพัดมาอีกครา การเดินทางของนักเดินทางผู้นั้นก้อมี ตะเกียงเป็นเพื่อนคู่ชีพ แสงเพียงน้อยนิดที่พอจะส่องทางได้เป็นระยะๆ ทำให้นักเดินทางผู้นั้นเริ่มไม่พอใจในสิ่งที่ เค้ามีอยู่ เมื่อเค้ามีเพื่อนร่วมทาง เพื่อนร่วมทางก็ได้กล่าวว่า "จะใช้ตะเกียงดวงเก่านี้ไปทำไม ในเมื่อแสงจากพระจันท์ออกจะสว่างถึงเพียงนี้" นักเดินทางผู้นั้นคิดได้จึง ทิ้งตะเกียงผู้น่าสงสารไว้ข้างทาง หลงเชื่อคำกล่าวของเพื่อนร่วมทาง ซึ่งเป็นเพียงแค่คนที่ผ่านมาแล้วก้อผ่านไป ค่ำคืนนั้น เป็นคำคืนที่ยาวนานสำหรับฉัน... ...ตะเกียงผู้ถูกทอดทิ้งไว้ข้างทาง ก้อเค้าไม่สนใจแม้แต่น้อย กลับกัน เธอนักเดินทางที่กำลังหลงระเริง กับแสงจากพระจันทร์ ที่ส่องแสงนวลกระจ่าง มันสวยงาม มันชวนฝัน นักเดินทางผู้นั้นจึงเดินทางไปเรื่อยๆเพียงลำพัง แค่สัมภาระ ไร้ ตะเกียงดวงเก่า! เมื่อความมืดมิดแห่งค่ำคืนได้ผ่านพ้นไป แสงจันท์ที่เคยกระจ่างยามค่ำคืนก้อเลือนหาย ดวงตะวันได้โผล่ขึ้นมารับอรุณบอกกับทุกคนที่อยู่ใต้ผืนฟ้าว่านี่คือ เช้าวันใหม่ .............. สายลมหนาว --ผ่านพัดมาเยือนอีกครา ----------ผ่านพัด---เป็นลมหนาวที่เย็นยะเยือก ตะเกียงดวงเก่าที่ถูกทอดทิ้ง บัดนี้ นักเดินทางอีกคนได้ผ่านมาพบจึงเก็บไว้เป็นสมบัติตน ตะเกียงจึงกลับกลายเป็น ของมีค่าอีกครั้ง มันได้ทำหน้าที่เช่นเดิม คือ ให้แสงสว่างและ ความอบอุ่นไปพร้อมๆกัน เมื่อตะวันลับฟ้าไปแล้วลำแสงสุดท้ายของวันเป็นสีส้มเป็นแสงสว่างสุดท้ายของวันนี้ ค่ำคืนได้ย่างกรายเข้ามา สายลมหนาวก้อเริ่มพัดแรงขึ้นๆ ดวงจันท์ที่เคยทอแสงกระจ่างกลับถูกหมอกเมฆบดบังจนสิ้น! ราวกับจะกลั่นแกล้งนักเดินทาง คนเก่าที่เคยเป็นเจ้าของตะเกียง เค้าผู้นั้นไม่มีแม้แต่แสงไฟที่จะใช้ส่องทางและเช่นกัน เค้าไม่มีแม้กระทั่งความอบอุ่น นักเดินทางหนาวสั่นจะเดินต่อก็กลัว หลงทาง เค้าจึงย้อนกลับไปเอาตะเกียงดวงเก่าที่ได้ทิ้งไว้เมื่อคืนก่อน ... ลมหนาวได้ผ่านพัดมา ราวกับจะทรมานนักเดินทางผู้นั้น จนกระทั่งมาถึงจุดที่เขา ได้ทิ้งตะเกียงไว้ บัดนี้ตะเกียงดวงเก่าได้ สาปสูญไปแล้ว เค้านึกเสียดายจับใจ แม้จะเรียกร้องเพียงใดก้อมิได้กลับคืน จึงทำได้แต่เพียงนอนหนาว รอให้เมฆหมอกที่บดบังดวงจันท์นั้นได้ผ่านเลยไป เวลาได้ผ่าน........ เมฆหมอกได้เลือนหายไปแล้ว แสงจันท์ได้กลับมาสดใสอีกครา ทำให้นักเดินทาง ผู้เหน็บหนาวอุ่นใจขึ้น แต่ดวงจันท์ก้ออยู่ไกลเกินไป....... June 30 เหนื่อยจังนะ...ความรัก!!!ระหว่างเราเธอคงไม่ได้คิดอะไรเลยจริงๆ คงเป็นแค่ฉันที่คิดไปเองคนเดียว สิ่งที่ฉันควรทำถึงแม้จะยังทำไม่ได้ ก้อคือทำใจ
ป.ล เป็นบทความที่ดีมากค่ะอาร์ม ขอบคุนนะค่ะ^^ (ช่างหาได้เหมือนฝนจิงๆเรย อิอิ) June 25 ความรัก กะ ความอดทน"ความรัก" ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่มนุษย์มีอยู่มากมายราวกับว่าจะไม่มีวันหมด แต่สิ่งที่มนุษย์มีอยู่จำกัดจนดูเหมือนคับแคบเห็นแก่ตัว ก็คือ "ความอดทน" ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้อง "อดทน" กับปัญหาต่างๆ รอบข้าง เพื่อรักษาความรักนั้นไว้ให้ยั่งยืน แต่ในทิศทางตรงกันข้าม เมื่อใดที่สิ้นรักเมื่อนั้น "ความอดทน" ก็หามีไม่ สิ่งใดที่เคยทนได้ก็กลับแปรเปลี่ยนไป สิ่งใดที่เคยเห็นดี เห็นชอบ กลับกลายเป็นขวางหูขวางตา ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายหนึ่งกระทำต่อตนอย่างเสมอต้นเสมอปลาย ท้ายที่สุดเราเป็นฝ่ายทอดทิ้งให้ความรักนั้นต้องจบลง บางครั้งความรักนั้นอาจจบลงทั้งๆ ที่ความรู้สึกรักของเรายังมีอยู่เต็มหัวใจ เพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่ง "ความอดทน" บอกให้เราต้องไป...ไปทั้งที่ยัง "รัก" เพราะหากรักแล้วต้องเจ็บ ต้องช้ำ ทางเลือกที่ดีที่สุดก็น่าจะหมายถึง "การจากไปในวันนี้เพื่อที่จะเข้มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ในวันข้างหน้า" อย่างนั้นมิใช่หรือ "หากรักแล้วต้องร้องไห้ไปตลอดชีวิต ตนขอเลือกที่จะร้องไห้สองสามวันแล้วยิ้มไปตลอดชีวิตที่ดีกว่า" สุดท้ายก็ขั้นอยู่กับตัวเองแล้วล่ะนะ ว่าจะร้องไห้ไปตลอดชีวิต หรือร้องไห้แค่วันนี้แล้วยิ้มไปตลอดชีวิต ชีวิตเรา ๆ สามารถเลือกเองได้จริงมั้ย? "คนร่วมทาง" คนเราคบหาร่วมทางกัน มีค่าตรงที่รู้จักกัน คนเรารู้จักคุ้นเคยกัน มีค่าตรงที่รู้ใจกัน คนเรารู้ใจกันแล้วจากกัน มีค่าตรงที่อยู่ในความทรงจำที่ดีของกัน นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าจะรักอย่างไรก็อย่าให้ตาบอดเสียล่ะ เมื่อวันหนึ่งความอดทนบอกเราว่าถึงเวลาแล้ว ก็ควรจะรับฟังไว้บ้างแล้วกัน เราเป็นผู้กำหนดชีวิตของเรา June 23 เหนื่อยมาก - -เอิ๊กๆๆๆๆๆ มาแว้วๆๆๆๆ
แหะๆๆ วันนี้เหนื่อยมากเรยอ่ะ
ซ้อมการแสดงวันสุนทรภู่
พรุ่งนี้ยังต้องขึ้นไปติวภาษาอังกฤษอีกอ่ะ
(กลัวตื่นไม่ไหวจัง อิอิ)
เอาไว้เด๋ยวมีเวลาจามาอัพใหม่
วันนี้ไปนอนหล่ะ ^^
ป.ล. ร๊ากน้า จุ๊บ จุ๊บ!!! June 08 งุงิ งุงิเอิ๊กๆๆๆ แวะมาแย้วๆๆๆ
มะได้อัพซ้ากกกกที ช่วงนี้ยุ๊งงง ยุ่ง
งานก้อเยอะอ่ะ แถมจาเอนแล้วด้วย
เหนื่อยมากๆเรยอ่า.... T^T
เอาน๊ะ.... ชีวิตมะสิ้น ก้อดิ้นกานต่อไป
ป.ล. พักนี้คงไม่ได้ไปเม้นให้ครายน้า..
ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย (มะว่างจิงๆก๊าบบ -/\-)
ร๊ากกกกทูกคนเสมอน้า April 18 เฮ้อออออมาแย้วๆๆๆๆๆ
หายปายนานกานเรยทีเดียว
ตอนนี้เรียนหนักมากๆ เหนื่อยสุดๆ
มีหลายเรื่องเข้ามาด้วย
ยังไงก้อเปนกะลังจายให้กานมั้งน้า
รักน๊า จุ๊ฟ จุ๊ฟ March 15 มาโวยวาย...ตามสัญญาในที่สุด เราก้อมีเวลา(แอบ)เล่นเน็ต แหะๆๆ
ก่อนอื่นต้องขอบคุนทูกกกกะลังจาย
เรื่องคะแนนสอบ แต่....
เกรดเรามะตกแหละ เอาฮิ้วววววว
เกรดเราขึ้นมานิสหน่อย (นิดนึงจิงๆ)
วันนี้เราก้อเริ่มเรียนพิเสดแล้ว
เคมี 3 ชม. กันเรยทีเดียว
แหะๆๆ ยังไงก้อ สู้ๆๆ สู้ตาย
เพื่อนอนาคตเนอะ คิก คิก
รักทุกคนนะ จุ๊ฟ จุ๊ฟ!! March 12 มาแว้ววววมาแว้วววววววว คิก คิก
วานนี้ออกมาดูเกรดอ่า ตกชัวร์ -_-"
ช้านจาทามเช่นรายดี T^T
ก้อนะ รุ้แหละล่ะว่าต้องตกชัวร์ (จาย้ำทำ..รึไง)
แหะๆๆ เรามาลุ้นกาน
เด๋ยวจาเข้ามาโวยวายอีกทีเน้อออ
รักทุกคน จุ๊ฟ จุ๊ฟ ^^ March 09 มาแร้วววววงืม งืม งืม
แหะๆๆ ไม่ได้มาอัพซะนาน
เราเริ่มที่จะเรียนพิเสดแหละ
เหนื่อยชะมัดเรย
วันนี้ 3 ทุ่ม ใครซักคนก้อจาหนีเราไปกรุงเทพแระ
แหะๆๆ มะเปนรายหรอก เค้ากลับไปหาแม่นี่นา
เดินทางดีๆแระกาน รีบไปรีบมาด้วย
จาได้ไม่ห่วง อิอิ
ไปละ...รักน้า จุ๊ฟ จุ๊ฟ
|
|
|
)%60%7e'*%c2%a4!%7c%7c!%c2%a4*'%7e%60's+Blog+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
